Flokkur: Ferðalög

03.07.2011 22:54

Spánarferð - Dagur 1

Mér fannst það hálfótrúlegt þegar ég lagði af stað upp á flugvöll kl. 13.00 fimmtudaginn 2. júní á leið til Spánar í skólaheimsókn. Ég hafði farið á nákvæmlega einn ferðafund í vetur... svo undarlega vildi til að allir ferðafundir voru settir á tíma sem ég var annað hvort í skólanum eða á fundum.... undarlegt HA??!!

Svo að ég vissi varla hvert við vorum að fara, annað en til Spánar.... sem er nokkuð stórt land.... né hve lengi við ætluðum að vera en sem betur fer hafði Jóhanna H. boðið mér að vera herbergisfélagi hennar. Það þýddi að minnsta kosti önnur í herberginu var með allt á hreinu og að hin gæti þá bara elt.... sem sagt ég..... sem elti það er að segja.

Ég hafði pakkað létt.... mjög létt..... til að hafa pláss fyrir allt sem ég ætlaði að versla.... á drengina.... en fékk smá sjokk í Leifsstöð þegar ég fattaði að ég mundi ekki pinnúmerið á VISAkortinu... sem er jú forsenda þess að geta verslað.... á drengina. Sem betur fer (enn og aftur) var ég með góða ferðafélaga (hin Höskuldsdóttirin) sem bentu mér á að hægt væri að nálgast pinnúmerið í gegnum einkabankann..... verslunarfólk á Spáni gat þar með andað léttar....

Iceland Express var bara klukkutíma of seint.... fyrir þeim er það að vera á undan áætlun en hins vegar var enginn iPad í boði eins og ég hafði hlakkað gríðarlega til að prófa.... en flugfreyjan margbaðst afsökunar og sagði að þetta yrði komið í vélarnar á heimleiðinni..... gott mál!

Á Spáni tók á móti okkur hlýtt og gott veður.... þrátt fyrir að það væri mið nótt.... þvílíkur munur fyrir kuldabláa Íslendingana.... fullbúin ný rúta.... eins ólík rútuhróinu sem við tókum út á völl og hugsast getur.... sem betur fer fyrir okkur bílhræddu Íslendingana sem sáum fram á að þurfa að ýta rútunni eftir Reykjanesbrautinni þegar hún hryndi..... og við vorum því gríðarlega kát og glöð.


Þar til við komum á hótelið.


Eigendur hótelsins er mjög flinkir í fótósjopp. Eiginlega alveg á heimsmælikvarða. Því það var ósköp lítið líkt með flotta hótelinu á netinu og hótelinu þar sem hálfdauður kakkalakki heilsaði okkur á tröppunum...

Og rúmin. Þau voru kapítuli út af fyrir sig. Í fjögurra manna herberginu þar sem ég ætlaði að sofa voru  tvö fín rúm. Síðan var einn hermannabeddi... úr fyrri heimstyrjöldinni. Og tveggjasætasófi dulbúinn sem rúm. Lengd 160 cm.

Hótelstarfsfólkið var mjög hissa yfir því að við værum ekki hoppandi glöð.

Enda gat ég alveg sofið í dulbúna tveggjasætasófanum. Ég er náttúrulega ekki nema 160 cm. Tærnar stóðu ekki einu sinni út úr ef ég lá með höfuðið alveg þétt við gaflinn.

Og fyrri heimstyrjaldarbeddinn var það lágur að maður lá bara smá í bananastellingu. Þar til rassinn stoppaði á gólfinu. Talandi um smámunasemi.




En við erum náttúrulega spilltir Íslendingar sem viljum venjuleg rúm og við fengum venjuleg rúm.

Og þar með lauk þessum fyrsta degi Spánarferðarinnar. Klukkan þrjú um nóttina. Í góðum rúmum.

Skrifað af Ásta
Tengill á færslu
Bæta við athugasemd
  • 1
Flettingar í dag: 82
Gestir í dag: 7
Flettingar í gær: 97
Gestir í gær: 11
Samtals flettingar: 243780
Samtals gestir: 54552
Tölur uppfærðar: 16.5.2012 22:35:39