Það er þá ákveðið, ég mun ekki fara til Péturs Tyrfingssonar sálfræðings í meðferð!  Fann þennan pistil á eyjunni og fannst margt athugavert við hann.  Honum er greinilega ansi illa við jafnréttisbaráttuna og telur drengi hafa farið halloka vegna hennar.  Vandamál drengja séu ekki rædd og eingöngu sé horft á neikvæðar hliðar drengja.  Sem móðir tveggja drenga verð ég að koma mínum sjónarmiðum að.

  Pistilinn er hægt að lesa og athugasemdir við hér.  Pistillinn er þó hér í heild sinni ásamt þeim athugasemdum sem ég set við hann.

Af strákum

Enn ein könnunin frá Rannsókn og greiningu um krakkana okkar í útvarpinu. Heyrði þetta á leiðinni heim seint úr vinnunni í gær.

Fyrsta sem mér dettur í hug er hvernig stendur á því að það er alltaf sama fyrirtækið sem er að upplýsa okkur um börn og unglinga. Annað hvort er engin samkeppni eða hún er ekki frjáls... nema allt vitiborið fólk sem hefur áhuga á rannsóknum á börnum hefur á einhvern dularfullan hátt hafnað inní sama fyrirtækinu. Þetta á vel við matvöruverslun því á þeim markaði hlýtur einhver að vinna samkeppnina að lokum. En fyrirgefiði á meðan ég æli.... Í vísindum á þetta ekki að geta gerst (nema þá í lyfjarannsóknum sem einhver múltímlljónfyrirtæki stjórna). Markaður frjálsra hugmynda og þekkingaleitar á ekki að geta endað í einokun þó það sé eðli vörumarkaðar.

Var þetta óþarfleg neikvæðni? Ég held ekki. Manni er ætlað að hugsa eins og Heimdellingi og ég geri mér í hugarlund að sinnilag þeirra sé á þann hátt að þykja þetta grunsamlegt. Nei... ég bara segi sona.

Ég fæ alltaf svolítinn verk einhvers staðar þegar okkur er sagt frá þessum rannsóknum á ungviði í samfélaginu. Það er eins og þeir sem hafa innrætt okkur pólitíkskan og kórréttan hugsunarhátt um kynin geti ómögulega rúmað eftirfarandi staðreyndir:

- Strákum er síður hrósað en stelpum

Held að það geti verið margt til í þessu en þó held ég að stelpum sé frekar hrósað fyrir að vera stilltar og prúðar en strákum frekar fyrir að standa sig vel.

 - Það er minna talað við stráka

Ég á ekki dóttur en ég get ekki annað sagt en að ég tali mikið við syni mína.  Og þeir við mig.  Reyndar stundum svo mikið að mér verður illt í eyrunum.  Þessu held ég að sé ekki hægt að klína á jafnréttisbaráttu því að þetta verða foreldrar að laga.  Strákum finnst skemmtilegra í tölvuleikjum en stelpum, flestir ef ekki allir eru með leikjatölvur inn í herbergi hjá sér og spila þá þar lokaðir inni á meðan að stelpur sitja kannski frekar yfir sameiginlega sjónvarpinu á heimilinu og horfa á með foreldrum/móður.  Einnig held ég að stelpur séu frekar látnar vinna heimilisstörfin og myndast þá gott svigrúm til spjalls um daginn og veginn sem strákar eiga þá ekki..... því þeir sitja tölvunni á bak við lokaðar dyr.  Spurning um að setja strangari reglur hvað varðar tölvunotkun og virkja strákana frekar í heimilisstörfunum.

- Fleiri strákar eiga í námserfiðleikum á grunnskólaaldri

Þetta tel ég haldast í hendur við að fleiri strákar greinast með athyglisbrest og ofvirkni.  Sterk tengsl eru á milli lestrarhömlunar og athyglisbrests og spurning hvort er orsök og hvort er afleiðing.  Þessi aukning á greiningum drengja tel ég geta verið afleiðing margra hluta.  Skólakerfið er farið að líta öðru vísi á hlutina og í stað þess að stimpla börn óþekk eru þau send í greiningu til þess að athuga hver vandi þeirra er.  Greiningatæki eru orðin fullkomnari og allt samfélagið er meðvitaðra.  Annað sem ég persónulega og án þess að hafa nokkuð annað fyrir mér en "gut instinct" er breyting á samfélaginu.  Íslenskt samfélagið er mjög stressað, lítill tími til reiðu og börn ganga mikið sjálfala því að báðir foreldrar vinna úti.  Þetta tel ég að strákar þoli mjög illa.  Þeir eru ekki eins sveigjanlegir og stelpur, þeir þurfa meiri ramma og meira aðhald frá foreldri.  Þar sem þeir fá það ekki reyna þeir á ýtrustu mörk samfélagsins og drengir sem eru veikir fyrir þola það ekki.  Þetta tel ég vera ástæðu fjölgunar ofvirkni drengja.  Vissulega eru alltaf einhverjir sem eru það veikir að þrátt fyrir skýr mörk og góðan ramma utan um hegðun þurfa þeir lyf og aðstoð.  Hins vegar er það mín reynsla, bæði sem foreldri og kennari að með skýrum reglum, afdráttarlausum viðurlögum og góðum ramma er hægt að vinna með ofvirk börn.  Ef foreldrar hefðu síðan tíma og ráð til þess að annað þeirra gæti alltaf verið heima og tekið á móti ofvirka barninu og veitt sömu öryggistilfinninguna og aðhaldið myndi margt lagast.  En á meðan okkar samfélag er eins og það er mun þetta ekki lagast og það er ekki eingöngu hægt að kenna skólanum um...... né jafnréttisbaráttunni..... ég meina í alvöru?

- Eitt er að byrja í skóla og annað að falla fyrir borð. Í framhaldsskólum eru það strákar sem detta út úr skóla.

Ein ástæðan held ég að geti verið einmitt það að strákar eru ekki jafnsveigjanlegir og stelpur.  Þegar námið harðnar er auðveldara að hætta og fara að vinna.  Síðan er það efnishyggjan sem er svo heit hér á landi.  Af hverju að stunda nám þegar mörgum strákum reynist það svo auðvelt að fá vel launaða vinnu á menntunar, þeir þurfa bara að leggja hart að sér og þá geta þeir leyft sér að kaupa bíl, græjur og hvað það sem þá langar.  Held það sé nefnilega meiri pressa meðal stráka að eignast stóra dýra hluti s.s. bíla en meðal stelpna.

- Það eru ungir karlmenn fyrst og fremst sem verða fyrir vinnuslysum

Ja, það er trúlega vegna þess að þeir eru ríkjandi í iðnaðarstéttunum!  Og sjómannastéttinni!  Þar sem alvarlegustu vinnuslysin verða.  Kannski ætti Pétur Tyrfingsson einmitt að fagna jafnréttisbaráttunni ef hún verður til þess að konum fjölgar í þessum stéttum...... þá munu þær verða jafnoft fyrir slysum og ungir karlmenn!  Lausnin er náttúrulega ekki að auka öryggi á vinnustöðum og gera þessu ungu karlmönnum grein fyrir að þeir eru ekki ódauðlegir...... stundum er lausnin einfaldlega að setja upp öryggishjálm...... og trúið mér, eigandi eiginmann fyrir iðnaðarmann, sú uppástunga hefur undanfarinn 12 ár fallið í grýttan jarðveg.

- Sjálfsmorð eru fyrst og fremst vandamál ungra karlmanna

- Þeir sem deyja ungir eru einkum karlmenn

Vísa í fyrri svör hvað varðar störf og sjálfsmorð auk þess sem að strákar/karlmenn eru almennt ógætilegri en stelpur/konur.  Ef við bara lítum á tölur um hraðakstur og slys þá blasa þessar staðreyndir við.

Vandamál stelpna og ungra kvenna sem eiga sér hávaðasama fulltrúa í umræðunni? Jú, - konur hafa ekki eins há laun og það vantar konur í hóp gróðapunga með ofurlaun.

Finnst þetta svo mikil einföldun á jafnréttisumræðunni að þetta er varla svaravert!   FÓLK sem vinnur að jafnréttisbaráttunni einblínir ekki á einn ákveðinn þátt.  Það horfir á margar þætti.  Ég tel það það sé jafnréttisbaráttunni að þakka að í dag fá m.a. karlmenn fæðingarorlof, það þykir ekki lengur undarlegt að feður sinni börnum sínum í veikindum þeirra og það eru ekki bara furðulegir og latir karlmenn sem vilja vera heimavinnandi!  Og það hefur komið í ljós að karlmönnum er líka nauðgað!   Ég er án efa að gleyma mörgu, þetta er það sem mér dettur í augnablikinu.

Konurnar okkar sem stjórna umræðu um jafnréttismál, uppeldi, tilfinningar og allt þetta mjúka eru mjög uppteknar af þessu. Oftar en einu sinni hef ég heyrt mæðulega umræðu um að við hljótum að ala stelpurnar okkar eitthvað vitlaust upp fyrst þær skila sér ekki inn á fundi gróðapunganna og í nefndir Alþingis.

Sjá fyrra svar um mikla einföldun og þröngt sjónarmið.....

En hverjum heilvita manni með samviskukirtilinn á réttum stað er ekki skítsama um þessa umræðu þegar við megum öll vita að vandamálin sem virðast ráða lífi og dauða herja fyrst og fremst á drengina okkar?

Ja, hérna..... ég er hreinlega orðlaus..... svona álíka orðlaus og þegar maður sagði við mig...... "þannig er það bara í dýraríkinu, þeir sterkustu lifa af"....... ég fatta ekki hvað hann er að fara með þessu og einhvern veginn hef ég tilfinningunni að hann hafi það ekki sjálfur...... og án þess að vera ísköld tík þá er ekki eins og 100 ungir karlmenn látist í hverri viku...... en það fékk ég á tilfinninguna eftir að hafa lesið þessa setningu.....

Má ég ekki segja þetta af því ég er sálfræðingur og formaður Sálfræðingafélagsins? Hver má þá benda á þessa hræðilegu slagsíðu í allri umræðu um uppeldi og jafnrétti kynjanna?

Ég hefði viljað að sálfræðingur og formaður Sálfræðingafélagsins myndi sýna aðeins meiri huglægni í hugsun og meiri tillitssemi í orðavali og skoðunum.....

Nú vill svo til að öll mín börn eru strákar og ég er strákur og öll mín systkin eru strákar og pabbi minn var strákur... Ef ég sagði eitthvað vitlaust þá biðst ég vægðar og vona að mér sé fyrirgefið. Samt fer ég ekki ofan af því að á meðan meirihluti þeirra sem eiga í vanda í skóla undir 15 ára aldri er drengir, meirihluti þeirra sem er undir tvítugu og gefast upp í framhaldsskóla eru piltar og meirirhluti þeirra sem eru undir þrítugu og fyrirfara sjálfum sér eru ungir karlar.... þá held ég að umræða um vandamál ungviðis í þessu samfélagi ætti fyrst og fremst að vera karlmiðuð en ekki jafnréttismiðuð eða kvenmiðuð.

Og þar með kom hann úr felum...... umræða vandamála á að vera karlmiðuð...... ja, hún hefur nú verið það undanfarin þúsundir ára og lítið þróaðist samfélagið þá.  Karlmenn áttu að vera sterkir, þögulir, duglegir, harðir af sér.  Þeir sem grétu, voru viðkvæmir eða guð forð,i leyfðu konum að ráða einhverju, voru kellingar!  Kannski vill Pétur fara aftur í þessa áttina,  konur inn á heimilið, karlmenn út í vinnuna, strákar í skóla og þar komast þeir klárustu af en stelpur eru aldnar upp í að hugsa um heimilið.......  Ég verð bara að segja að mér hefur einmitt sýnst að jafnréttisbaráttan hafi skilað heilmiklu fyrir karlmenn...... og það eru einmitt konur (enda meirihluti umönnunarstétta) sem hafa mestar áhyggjur af vanlíðan drengja í þjóðfélaginu!!!

Sleppum annars þessu sálfræðikjaftæði. Ég segi þetta sem faðir þriggja drengja.